Waarom de NPO voor geen meter deugt

NPO

De NPO staat voor de Nederlandse Publieke Omroep, maar niets is minder waar. Je kan er beter Nederlands Propaganda Orgaan van maken, want het is in de verste verte niet wat het werkelijk zou moeten zijn. Namelijk 3 zenders waar voor elk wat wil is op de teevee en een paar zenders waar voor elk wat wils is op de radio. Probleem is: er is maar 1 smaak en dat is die van de deugende minderheid.

Wat zeg ik? Het is een radicale minderheid. Die met een klein elitair clubje bepaalt wat goed voor ons is. In het NOS Journaal werden blanken van de ene dag op de ander wit genoemd en verdween Zwarte Piet bij de intocht omdat er een handvol beroepsgekwetsten gingen klagen. Het is links, linkser of extreemlinks. De rest van Nederland zoekt het maar uit, denken ze in Hilversum.

Onder de afgelopen NPO-baas Shula Rijxman is alles nog veel enger politiek geworden. Waar ze ook aan tafel zat kwam ze melden dat alles woke moest en dat zij toch echt op D66 stemt. Dat was ook wel duidelijk te zien in de programmering voor de afgelopen verkiezingen waar Sigrid Kaag 24/7 werd bejubeld op de staatsomroep met als absoluut dieptepunt een met de partij afgestemde documentaire om meer zetels te halen. In Noord-Korea zouden ze zeggen dat het er een beetje te dik bovenop lag, maar op het Mediapark maakt dat onder het bewind van Rijxman niets meer uit. Bij haar afscheid zei ze dat ze trots was dat ze diversiteit en klimaat meer op de agenda van de NPO heeft gezet. Dat was haar taak helemaal niet. Ze moest de NPO beter maken, er kijken en luisteren minder mensen dan ooit.

En nu wordt ze beloond met een wethouderschap in Amsterdam voor D66. Daarmee wordt bevestigd dat de NPO een politiek orgaan is dat daarmee de mediawet overtreedt. Niet dat het veel uitmaakt, want in Den Haag zijn ze blij met zo’n propagandakanaal.